Bir gün köy ahalisi köy kahvesinde bir yandan haberleri izliyor, bir yandan da piÅŸpirik çeviriyorlarmış. İçlerinden biri (Mustafa Abi) televizyonda Ecevit’i görür ve;
” Ulan, BaÅŸbakan oldu yüzümüze bakmıyor. Eskiden böylemiydi be! Etrafımda dolanırdı! Hey be, zaman ne çabuk geçiyor…” der.
Kahvedekiler merakla sorarlar:
” Mustafa Abi? Sen nereden tanıyorsun BaÅŸbakanı yahu?”
Mustafa Abi istifini bozmadan cevap verir:
” Ulan üniversite yıllarında abilik ettim ona! Az ekmeÄŸimi yemedi!! Gel gör ki ÅŸimdi bizi unutmuÅŸ baksana! ”
Kahvedeki ahali inanmamış tabii ki. Mustafa Abi’de inandırmak için;
” Gelin ulan! Meclisin önüne gidiyoruz. Çıkışta yakalayacağız Ecevit’i. O zaman anlarsınız yalan mı, deÄŸil mi?”
Hep birlikte T.B.M.M.’nin önüne giderler ve çıkışta Ecevit’i yakalarlar. Ecevit hemen Mustafa Abi’nin elini öpmeye kalkışır ve;
” Abim, Mustafa Abim; kusura bakma BaÅŸbakanlık bir dakika boÅŸ bırakılmıyor ki! Kusuruma bakma abi. ”
Mustafa Abi kahve ahalisine şöyle bir bakar ve ahalinin acayip şekilde etkilendiğini görür.
BaÅŸka bir gün gene kahvede ahali ile televizon seyreden Mustafa Abi televizyonda Süleyman Demirel’i görür;
” Bu da öyle. CumhurbaÅŸkanı olunca kendisini birÅŸey zannetti. Hayırsız çıktı bu da!!”
” Hadi canım. Ecevit’i belki ÅŸans eseri tanıyorsun ama buna inanmıyoruz!!”
Mustafa Abi hemen ahaliyi toplar ve Çankaya’ya gider. Mustafa Abi’yi gören Demirel hemen Ecevit gibi Mustafa Abi’nin ellerine sarılır ve öpmeye kalkışır. Mustafa Abi buna izin vermez tabi. Demirel ekler;
” Abi Vallahi billahi kusura bakma. Uzun yıllardır göremiyordum seni. Tam da seni ziyarete gelecektim. ” der.
Mustafa Abi tekrar ahaliye dönerek bir bakış atar ki artık ahalinin gözünde peygamber kadar yükselmiştir.
Yine birgün kahvede televizyon izlerken bu sefer televizyona Clinton çıkar. Mustafa Abi söze başlar;
” Ulan ne çabuk unuttun o sefalet dolu günleri? Tabi zengin oldun, Amerika’nında başına geçince unuttun bizi.. Hayırsız herif!!”
Ahali bu kadarının da fazla olduÄŸunu söyler ve diÄŸerlerinin belki bir ÅŸans eseri olabileceÄŸine ama Clinton’u tanımasının imkansız olduÄŸuna imece usûlü karar verirler.
Mustafa Abi’nin tabii ki kafası atar ve bazı köylüleri alarak Beyaz Saray’a giderler. Kapıdaki görevliye Clinton ile görüsmek istediklerini söylerler.. Görevli de sadece bir kiÅŸinin girebilecegini söyler. Köylüler düşünürler ve sadece Mustafa Abi’nin Clinton’u tanıdığını söyleyerek Mustafa Abi’nin gitmesini isterler.
Güvenlik Mustafa Abi’yi iyice arayarak içeri sokar. Saatler geçer ama kapıdan kimse çıkmaz. Köylüler sıkılır. Penceredende bakma olanakları olamadığı için oradan geçen uzun boylu birine sorma kararı alırlar.
Åžans eseri orada o anda Michael JORDAN geçmektedir. Ä°ngilizce bilen bir köylü Michael Jordan’a döner;
” Ya Jordan Abi. Senin boyun uzun. Camdan içeri bakıp neler oluyo, kaç kiÅŸi var bi baksana…”
Jordan camdan bakar ve cevap verir;
” Vallahi ne olduÄŸunu bilmiyorum. İçeride 6 kiÅŸi var. Biri Mustafa Abi, diÄŸerlerini tanımıyorum.”
