Idris’le Dursun, kahvede ayri masalarda hafif sıkkın oturuyorlar.
Idris sesleniyor:
- Bana “ayran” desene…
- Ayran!
- Uyy, ben da senun karuna hayran!
Fena halde bozulan Dursun, biraz sonra Idris’e sesleniyor:
- Bana “gazoz” desena…
- Gazoz…
- Uyy, ben da senun karini öptum…
Idris, dudak büküyor:
- Bu söylediÄŸunun kafiyesi yoktur…
Dursun sözü bagliyor:
- Kafiyesi yoktur ama asli vardur!

Birtane bakkala üç tane çocuk girmiş.1.çocuk ben birtane lokum istiyorum.demiş.adam üst rafa tırmanarak lokum vermiş.inmiş.2.çocuğa sormuş ne istiyorsun.2.çocuk bende lokum istiyorum.demiş.adam sinirlenerek onada lokum vermiş.aşağı inmeden 3.çocuğa sormuş sende mi?bir lokum istiyorsun.demiş.çocuk hayır deyince adam raftan inmiş.sen ne istiyordun peki demiş.çocuk ben iki lokum istiyorum.bakkal amca.demişş.

Asker Hasanin paraya ihtiyacı olmuÅŸ…O da oturmuÅŸ Allah a mektup yazmış..
“Allah ım benim senden baÅŸka kimsem yok,bana lütfen 200 lira gönder..”
Asker mektubunu okuyan subaylar etkilenmişler ve para toplamışlar kendi aralarında ve 200 değil 150 lira toplayabilmişler..Rabbinden Hasana diye
zarfa koyup göndermişler..
Hasan mektubu açınca çok sevinmiş,hemen 2. mektubu yazmış..
“Rabbim mektubunu aldım,teÅŸekkür ederim,ÅŸimdi bir adres daha gönderiyorum lütfen parayı bi daha oraya gönder ,zira bu ÅŸerefsiz subaylar içinden çalıyor…

Nebraska’da yaşlı bir adam yaşardı.patates ekini için bahçeyi kazdırması gerekiyordu , lakin bu çok zor bir işti.tek oğlu olan david ona yardım edebilirdi fakat oda hapisteydi.yaşlı adam oğluna bir mektup yazdı ve müşkülatını izah etti.
Sevgili David , patates bahçemi kazdıramıyacağımdam kendimi çok kötü hissediyorum.bahçeyi kazmak için oldukça yaşlanmış sayılırım.burada olsan üyün derdim bitecekti.biliyorum ki senbenim içib hallederdin.sevgiler baban.
Birkaç gün sonra oğlundan bir mektup aldı.
Babacığım , babacığım Allah aşkına bahçeyi kazma , ben oraya cesetleri gömüştüm.sevgiler devaid…
Ertesi gün sabaha karşı 4 te FBI ve yerel çıkageldi ve tüm sahayı kazdı lakin bir cesede rastlamadılar.yaşlı adamdan özür dileyerek gittiler.aynı gün yaşlı adam oğlundan bir mektup daha aldı.
Babacığım , şimdi patatesleri ekebilirsin.bu şartlarda yapabileceğimin en iyisini yaptım .

Albay, binbaşıya: -Yarın güneş tutulacak. Bu her zaman görülen bir şey değildir. Erleri talim elbiseleri ile talim meydanına getirin de olayı görsünler. Ben de orada bulunup kendilerine gerekli bilgiyi vereceğim. Şayet yağmur yağarsa, tabii bir şey göremeyiz. O zaman erleri, üstü kapalı talimgaha götürürsün. Binbaşı, yüzbaşıya: -Albayın emri ile yarın sabah saat dokuzda güneş tutulacak. Bu her zaman görülen bir olay değildir. Şayet hava kapalı olursa bir şey görülemeyecektir. Bu durumda tutulma, kapalı talimgahta gerekli talim elbisesiyle yapılacaktır. Yüzbaşı, teğmene: -Albayın emri ile yarın sabah dokuzda talim elbisesi ile güneş tutulmasının açılış merasimi yapılacaktır. Şayet yağmur yağarsa ki bu durum pek görülen bir olay değildir, Albay kapalı talimgahta gerekli bilgiyi verecektir. Teğmen, başçavuşa: -Yarın sabah dokuzda hava güzel olursa, talim kıyafeti ile albay tutulacak. Kapalı talimgahta yağmur yağarsa, alayın meydanında manevra yapılacak. Çünkü bu her zaman görülen bir olay değildir. Basçavuş, askere: -Yarın sabah saat dokuzda kapalı talimgahta Albayı tutacağız. Sabah hepiniz talim teçhizat ile hazır olun. Askerler kendi aralarında: -Yarın sabah bizim başçavus Albayı tutuklayacakmış.

Delileri uçağa bindirip, bir şehirden ötekine naklediliyorlardı. Ama o kadar çok gürültü yapiyorlardı ki, sonunda pilot dayanamadı. Uçağı ikinci pilota teslim ederek içeride ne olup bittigini görmek istedi.
Deliler uçakta hep bir ağızdan bağırıp çağırıyorlardı. Baktı, en başta bir deli, ötekilere uymamış, akıllı, uslu oturuyordu.
Pilot:
-Sen neden bağırmıyorsun? diye sordu.
Adam :
- “Ben bunların öğretmeniyim. Onlarda benim öğrencilerim. Åžimdi teneffüsteler de onun için ses çıkartmıyorum” diye cevap verdi.
Pilot, çaresiz yerine döndü. Bir süre geçti. Bir an geldi ki sesler büsbütün kesiliverdi.
Pilot:
- “Aman çok güzel!” diye sevindi. “Herhalde kendini öğretmen sanan deli, ötekileri derse almış olsa gerek” diye düşündü.
Ama dakikalar geçiyor, arkadan hiç bir ses seda çıkmıyordu. Pilot biraz daha bekledikten sonra merak etti. Gidip bakmak istedi. Bir de ne görsün! Uçağın kapısı açık ve içeride öğretmenden başka kimsecikler yok! Dehşetle sordu :
-Ögrencilerin nerede?, diye…
Öğretmen:
- “Dersler bitti.Hepsini evlerine gönderdim!”