Klasik tepki: “Sıraya geç kardeÅŸim.”
Neoklasik tepki: “Åžeker kardeÅŸiim sıraya geçiver.”
Realist tepki: “Sıra var.”
Sürrealist tepki: “Sallandıracaksın bunlardan ikisini Kızılay’da bak bir daha yapabiliyorlar mı?”
Romantik tepki: “Beyefendi galiba sırayı görmediniz.”
Modern tepki: “Efendim insanımız eÄŸitimsiz. Halbuki Avrupa’da…”
Postmodern tepki: “Sırana geç lan ayı!”
Uzlaşımcı tepki: “Acelesi olmasa öne geçmezdi, üzmeyin garibi…”
Devrimci tepki: “Altyapı sorunları çözülmeden halkımız sıraya geçmez. Devrim olunca herkes hizaya gelecek.”
Kaderci tepki: “Ä°ki dakika fazla beklesek kıyamet mi kopar? Kısmetse hepimizin iÅŸi görülür.”
Felsefeci (septik kuÅŸkucu) tepki: “Ön ve arka kavramları görecelidir. O tarafın ön taraf olduÄŸuna kim karar verdi? Öne geçtiÄŸini zanneden, aslında arkaya geçmiÅŸ olabilir.”
Kantçı tepki: “Efendim, algılanmayan ÅŸeyler yok demektir. Bakmayın o tarafa, adam yok olur.”
Kötümser varoluşçu tepki: “Herkes bir gün ölecek. Onurlu bir ÅŸekilde bekleyin. Bir gün o adam da ölecek.”
Ä°yimser varoluÅŸcu tepki: “Sıkmayın canınızı, ÅŸu anın tadını çıkarmaya çalışın. Bakın ne güzel hayattasınız ve birileri önünüze geçebiliyor.”
Hümanist tepki: “Ä°nsanlık bir bütündür. Birimiz hepimiz, hepimiz birimiz için. Dolayısıyla birimiz öne geçince, aslında hepimiz öne geçmiÅŸ oluyoruz.”