NASREDDÄ°N Hoca, zekatını her yıl AkÅŸehir’in en zengin adamına verirmiÅŸ.
Bunu da konuya komÅŸuya böbürlenerek anlatırmış. KomÅŸular baÅŸlangıçta olayı pek önemsememiÅŸler ancak bu hep böyle devam edince, Hoca’yı uyarma ihtiyacını duymuÅŸlar.
- Bak Hocam, senin bu yaptığın doÄŸru deÄŸil. Zekat dediÄŸin: yoksula, yetimlere, kimsesizlere, iÅŸi gücü olmayanlara, bakıma muhtaç kiÅŸilere verilir. Sen ise bunun aksini yapıyorsun ve her yıl zekatını AkÅŸehir’in en zengin adamına veriyorsun. Bu yaptığın yanlış.
- Asıl sizin yaptığınız yanlış.
- NedenmiÅŸ o…?
- Bakın, Allah tarlayı, arsayı, evi, bağı, bahçeyi, altını, parayı yani malı mülkü benim zekat verdiÄŸim adama vermiÅŸ mi…?
- VermiiiÅŸ…
- Bir yandan da tarlayı, arsayı, evi, bağı, bahçeyi, altını ve parayı bu adama vermeye devam ediyor mu…?
- Ediyooor…
- Eee… Ben de gidip Allah’ın verdiÄŸi adama veriyorum. Siz Allah’dan iyi mi bileceksiniz?
